In dit essay zetten we een stap verder in de beweging rond het Join the Change Signal.
Waar Essay 12 zich richtte op hoe het handgebaar concreet ingezet kan worden, onderzoekt dit essay het grotere perspectief: de maatschappelijke impact, de rol van creativiteit en samenwerking, en de manieren waarop we bewustwording, dialoog en solidariteit kunnen versterken.
Het biedt reflecties, inspiratie en handvatten voor iedereen die bij wil dragen aan een samenleving waarin veiligheid, respect en erkenning centraal staan.
Essay 13 – Join the Change Signal: De beweging verder versterken: reflecties en inspiratie
Op Internationale Vrouwendag richten wij onze blik op een universeel teken van hulp: het handgebaar “Signal for Help”. Het is een stille roep, een gebaar dat wereldwijd gebruikt wordt door mensen in kwetsbare of onveilige situaties. Het vraagt om te zien, te erkennen en te reageren, en draagt bij aan vertrouwen en solidariteit.
Sinds 2020 werk ik via VVOLF aan deze beweging. Het begon met Essay 1 – Het begin van een beweging, waarin de eerste contouren van bewustwording rond geweld en grenzen werden beschreven. Daarna volgden meerdere essays die het verhaal van de beweging vertellen en de maatschappelijke context schetsen.
Zoals Clarissa Pinkola Estés in “Women Who Run with the Wolves” schrijft: vrouwen (en mannen) hebben een innerlijke kracht die herkend, gehoord en vrijgelaten moet worden. Het handgebaar is een manier om die stem zichtbaar te maken en de kracht van het individu en van de gemeenschap te laten resoneren.
Bewustwording vóór de tentoonstelling
De handgebaarfoto’s werden gemaakt in 2021 door Nick de Koning van Studio de Koning, op de set waar de portretten voor de nog uit te komen tentoonstelling “Justitia aka Gerechtigheid” werden gefotografeerd door Humberto Tan, en waar Frits Wester en Raja Felgata de interviews deden.
Deze beelden zijn nog niet eerder gepubliceerd, omdat eerst de beweging en bewustwording centraal moesten staan. Het gaat erom dat het gebaar landelijk wordt herkend, erkend en gewaardeerd, voordat de tentoonstelling volgt. Het is een tussenfase, een moment om te observeren, begrijpen en verbinden.
Maatschappelijke impact en actie
Met de campagne willen wij het handgebaar zichtbaar maken, zodat het zijn functie vervult:
- Herkenning: mensen leren het gebaar te herkennen.
- Erkenning: slachtoffers voelen zich gezien en gehoord.
- Actie en solidariteit: letterlijk en figuurlijk: Help – Stop geweld in zijn breedste zin.
Vaak blijven mensen verstrikt in beleid en protocollen; deze campagne wil juist actie laten zien én een medium zijn om het gesprek en de dialoog hierover te openen. Waar liggen onze grenzen? Hoe gaan wij hiermee om? Vanuit mijn achtergrond als vertrouwenspersoon, waarin ik dagelijks werk met sociale veiligheid, grensoverschrijdend gedrag en het creëren van een veilige omgeving, is het essentieel dat dit gesprek zichtbaar en toegankelijk wordt voor iedereen, en dat het als voorbeeld of leidraad kan dienen voor anderen die hiermee aan de slag willen.
Op deze manier wordt het handgebaar niet alleen een signaal, maar ook een startpunt voor bewustwording, reflectie en maatschappelijke betrokkenheid.
Op 27 januari 2026 werd het handgebaar gepitcht tijdens een bijeenkomst in het Stadhuis van Rotterdam aan raadsleden, met het voorstel om landelijk samen te werken om het signaal zichtbaar te maken (lees meer in Essay 10).
Onderbouwing en samenwerking
Daarnaast wordt gewerkt aan de bewerking van 72 pagina’s interviews van de geportretteerden. We hebben de ambitie om dit materiaal in de toekomst te onderbouwen via samenwerking met onderzoekers van universiteiten en hogescholen; hierover vinden momenteel gesprekken plaats. Meer over deze intentie en de bredere samenwerking rond het signaal is te vinden in Essay 10 – Samen voor de Rotterdamse vrouw: zichtbaar maken en doorgeven.
Call-to-action
Wij nodigen iedereen uit om het handgebaar te zien, herkennen en delen. Makers, muzikanten en media kunnen het signaal gebruiken om bij te dragen aan bewustwording, solidariteit en herstel van vertrouwen. Zo is er bijvoorbeeld een beat gemaakt door producer Rayly Esta, geïnspireerd door het handgebaar en de beweging, die gebruikt kan worden om het signaal creatief te verspreiden en zichtbaar te maken.
Meer informatie en achtergrond:
- VVOLF: www.vvolf.nl
- Join the Change Signal: https://www.vvolf.nl/join-the-change-signal
Vrouwendag richten wij onze blik op een universeel teken van hulp: het handgebaar “Signal for Help”. Het is een stille roep, een gebaar dat wereldwijd gebruikt wordt door mensen in kwetsbare of onveilige situaties. Het vraagt om te zien, te erkennen en te reageren, en draagt bij aan vertrouwen en solidariteit.
Sinds 2020 werk ik via VVOLF aan deze beweging. Het begon met Essay 1 – Het begin van een beweging, waarin de eerste contouren van bewustwording rond geweld en grenzen werden beschreven. Daarna volgden meerdere essays die het verhaal van de beweging vertellen en de maatschappelijke context schetsen.
Zoals Clarissa Pinkola Estés in “Women Who Run with the Wolves” schrijft:
Vrouwen (en mannen) hebben een innerlijke kracht die herkend, gehoord en vrijgelaten moet worden. Het handgebaar is een manier om die stem zichtbaar te maken en de kracht van het individu en van de gemeenschap te laten resoneren.
“We must reclaim the wild woman within, for it is she who knows the ways of courage, resilience, and truth.”
— Women Who Run With the Wolves, Clarissa Pinkola Estés
NL – Nederlands
EN – Engels
FR – Frans
DE – Duits
ES – Spaans
CN – Chinees
AR – Arabisch