DONATE
JOIN THE CHANGE SIGNAL
NL – Nederlands
EN – Engels
FR – Frans
DE – Duits
ES – Spaans
CN – Chinees
AR – Arabisch
Op 26 januari 2026 vond in Utrecht een incident plaats waarbij twee vrouwen door een agent werden geslagen en geschopt. Het incident laat zien hoe geweld tegen vrouwen vaak verweven is met racisme, discriminatie en machtsongelijkheid. Dit essay laat zien waarom stop geweld tegen vrouwen niet los te zien is van stop racisme en stop discriminatie, en hoe organisaties met handgebaren, signalen en gerichte tools een verschil kunnen maken.
Lees ook het nieuwsartikel over het incident:
Essay 11 – Stop geweld tegen vrouwen = Stop geweld in de breedste zin
Het incident in Utrecht op 26 januari 2026, waarbij twee vrouwen door een agent werden geslagen en geschopt, raakt aan meer dan alleen politiegeweld.
Het confronteert ons met een diepere werkelijkheid: geweld tegen vrouwen is vaak verweven met racisme, discriminatie en machtsongelijkheid.
“Stop geweld tegen vrouwen” is daarom niet slechts een oproep tot bescherming, maar een bredere maatschappelijke noodzaak om álle vormen van geweld te erkennen en te bestrijden — fysiek, verbaal, institutioneel en systemisch.
Geweld is nooit geïsoleerd
Geweld tegen vrouwen vindt zelden plaats in een vacuüm.
Het is ingebed in een cultuur waarin bepaalde groepen structureel minder gehoord en beschermd worden.
Wanneer vrouwen met een migratieachtergrond te maken krijgen met zowel fysiek als verbaal racisme, spreken we niet alleen over gendergerelateerd geweld, maar ook over de ontmenselijking die racisme met zich meebrengt.
De uitlating “je hoort niet in dit land” laat zien hoe diepgewortelde vooroordelen doorwerken in handelingen die zogenaamd uit ‘gezag’ of ‘ordehandhaving’ voortkomen.
Dit is geen individuele misstap, maar een symptoom van structureel geweld.
Van individueel naar structureel geweld
Geweld tegen vrouwen is niet enkel wat zichtbaar is op straat of in de media.
Het leeft ook in beleidsstructuren, in vooroordelen op de werkvloer en in ongelijkwaardige machtsrelaties.
Racisme, seksisme en uitsluiting zijn vormen van psychologisch en sociaal geweld die even destructief zijn.
Daarom kan een oproep als “Stop geweld tegen vrouwen” niet losstaan van “Stop racisme” of “Stop discriminatie”.
Het zijn verschillende gezichten van dezelfde bron: de ontkenning van gelijkwaardigheid.
De rol van macht en perceptie
Politiegeweld is een extreme uiting van machtsongelijkheid.
Wanneer de hand die bescherming moet bieden ook pijn toebrengt,
wordt het vertrouwen in de samenleving ondermijnd.
En dat raakt ons allemaal.
Geweld reduceren tot een incident of een “vergissing” is te makkelijk.
Het is een maatschappelijk signaal: iets gaat fundamenteel mis in onze omgang met verschil — of dat nu gender, huidskleur, religie of sociale positie betreft.
Erkenning, verantwoordelijkheid en actie
“Stoppen met geweld” begint bij bewustwording.
Het vraagt dat we zien wat vaak onzichtbaar blijft — de microagressies, de dubbele standaarden, de ongelijkheid in behandeling.
Hier komt de VVOLF-toolkit in beeld. Organisaties kunnen leren hoe ze geweld, discriminatie en racisme proactief signaleren en stoppen, met concrete gedragsvormen zoals:
-
Handgebaren van erkenning: een signaal dat iemand gezien en gerespecteerd wordt; een manier om fysieke en emotionele grenzen te bevestigen.
-
Zichtbare acties in protocollen: bijvoorbeeld een rustig, gecontroleerd gebaar of begeleidende houding bij conflictsituaties.
-
Training en reflectie: oefenen hoe je inclusief en veilig handelt, ook onder druk, zodat geweld en discriminatie geen kans krijgen.
Kleine acties, grote impact: geweld stoppen begint vaak bij het eerste gebaar van erkenning en respect.
Met de toolkit kunnen organisaties deze signalen concreet integreren in hun dagelijkse praktijk.
Het is niet alleen een symbool. Het is een uitnodiging tot actie.
Een instrument klaar voor gebruik.
Slotgedachte
Stop geweld tegen vrouwen is meer dan een campagne. Het is een oproep tot menselijkheid én tot actie.
Zolang vrouwen — en zeker vrouwen van kleur — te maken krijgen met geweld dat fysiek, verbaal of structureel is, blijft onze samenleving onveilig.
Echte verandering begint waar we erkennen dat racisme, seksisme en discriminatie één strijd delen:
de strijd voor respect, gelijkwaardigheid en menselijke waardigheid.
Stop geweld tegen vrouwen = Stop geweld in de breedste zin.
En met handgebaren, signalen en gerichte tools kunnen organisaties deze strijd concreet maken.
“We must reclaim the wild woman within, for it is she who knows the ways of courage, resilience, and truth.”
— Women Who Run With the Wolves, Clarissa Pinkola Estés